Anasayfa | Giriş / Üye Ol
Paylaş

35. Ben İletisinde Vites Değişikliği

08 Kasım 2009


Bu yazıyı yazmaya başladığımda içimden bir ses, "ya nedir bu ben iletisi, önleyicisi var, yok vites değiştirmesi var, karmakarışık kavramlar uygulamalar, her anne baba nasıl öğrenecek bunları, anne baba çocuğa sinir olmuşken nasıl ben iletisi kullanacak sonra nasıl vites değiştirecek olacak iş mi" gibi şeyler söyledi.

Kendi kendime sordum, gerçekten çok karışık mı, anne babalar için zor mu? Evet anne babalar için ilk etapta kavramları anlamak ve yöntemleri uygulamak biraz zor. Ama böyle karışık gibi görünen yöntemlerden bahs edilmezse, insan hep bir işe yaramayan nasihatlar etmiş tavsiye vermiş olmuyor mu?

Mesela, sitede bana sorulan bir çok soruya cevap olarak anne babalara, çocuğunuza söz dinletme değil çocuğunuzla iletişime geçme amacı taşımalısınız demişimdir. Bir çok çocuk eğitim kitabında da bu tür tavsiye niteliğinde şeyler okumuşumdur.

Ne var ki, ana babalara çok hoş gelen bu gibi tavsiyeleri, hiçbir ana babanın 3 günden fazla aklında tuttuğunu sanmıyorum. Çünkü çocuğunuzla yaşadığınız gündelik diyaloglar o kadar çeşitli ki, koşuşturmanın ve çocuğun karışık tepkilerinin içinde insan bu tavsiyeyi unutup gidiyor. Ya da yanlış şekilde uygulamaya çalıştığı için sonuç alamadığını düşünüp, bir kenara itiyor..

İçimdeki sese dedim ki, ne kadar karışık gelirse gelsin, birşeyleri gerçekten değiştirmek isteyen insanlar bunları öğrenme ve uygulama konusunda istekliler. Yöntem bilmeden ve yolsuz yordamsız kim hedefe ulaşabilmiş ki bu dünyada. Hep duyaglediğimiz tavsiyeleri uygulayabilmek için yol yordam bunlar. Üstelik bu yöntemler (EAE yöntemleri), sıcaklık ve samimiyet oluşturan yöntemler. İnsanın muhatabına karşı açık-net olması sağlayan ve muhatabını da anlama gayreti içine sokan yöntemler. İnsanı olmadığı biri gibi gösteren suni yöntemler değil.

Sonra da Thomas Gordon'un E.A.E Aile İletişim Dili kitabının başında çok veciz bir tarzda değindigi konuya değinip bir cevap daha verdim içimdeki sese. Çocuklar ana babayı dinlemese, sorunlu dengesiz olsa herkes aileyi suçlar, uyuşturucu kullansa herkes aileyi suçlar, intihar etse yine herkes aileyi, bilmem kaç yaşına gelmiş hala sorumluluk alamamış diye herkes yine aileyi suçlar. Çocuk hapishaneleri ve ıslah evlerinde incelenen çocukların suçları ve topluma zarar veren davranışlarının temelinde ailede gördükleri muamele, özellikle de çocukluklarında yaşadıkları olumsuz duygular vardır. Suçlu yine ailelerdir. Araştırmacılar araştırmaları sonunda suçlu olarak aileyi gösterirler.

Pekiyi dünyanın en zor işi olan, mutlu, saygılı, sorumluluk sahibi bir insan yetiştirme işinde kim bu ailelere yardım ediyor? Aileler eğitimsizler ve hepsi kendi ebeveynlerinden gördükleri geleneksel yöntemleri uyguluyorlar. Kim onlara yardım ediyor?


İçimdeki sese dedim, ben yazayım da, başta önce kendime yardım etmiş oluyorum bu yazıları yazarak. Gerçekten değişme isteği olan aileler de bu yöntemleri öğrenebilirler. Uyguladığımız ve kolay sandığımız geleneksel yöntemlerle ve güç kullanarak bir yere varmaya çalışmak aslında çok daha zor, karmaşık ve yıpratıcı bir iş.

İçimdeki sese verdiğim cevabı size de yazınca, Ben İletisinde Vites Değiştirme konusu bir sonraki yazıya kaldı :)

*Alıntılar 'Çocukta Dış Disiplin Mi, İç Disiplin Mi?' isimli kitaptan yapılmıştır. Dr. Thomas Gordon, Sistem Yayıncılık

Bunlar da ilginizi çekebilir :
Yazıya Yorum Yap Giriş / Kaydol
  • busra 09.11.2009 tarihinde dedi ki :
    Yazınız oldukça açık özellikle örnekleyerek vermiş olduğunuz ben iletisini karşıya vermek yöntemi uzun zamandır beni rahatsız eden kızıma karşı kullanmış olduğum suçlayıcı cümleleri nasıl kurmam gerektiği konusunda yardımcı oldu ne kadar başarılı olabilirim olaylar karşısında bu davranış biçmini hemen uygulayabilirmiyim bilmiyorum ama zamanla başarabileceğimi düşünüyorum.Kızım 9 yaşında aslında olumlu ve konuşma sonucunda ikna edebildiğimi düşünüyorum.Ama çalışan bir anne olarak verdiğiniz örneği haftanın 5 günü yaşıyoruz.sabah hazırlayıp vaktinde onun okula bizimde işe yetişmemiz için hızlı davranış gösterememiş olması benim direkt suçlayıcı bir dolu cümle kurmama yetiyor.Sonrada çok rahatsız oluyorum.O daha küçük çok şey bekliyorsun diyorum da nasıl değişeceğimi bilmiyordum.Yol gösterici yazılarınızın devamını diliyor Teşekkür ediyorum.Saygılarımla
    Emine Ö.Cevher
    Bu yoruma cevap ver. Giriş / Kaydol
HAKKIMDA
Büşra Karaca, 1981 Edirne doğumlu, MSÜ Mimarlık terk, 2003'te dünya evine girmiş, 2005'te ilk, 2007'de ikinci, 2013'te üçüncü çocuğunu kucağına almış bir annedir. 2008 yılından beri blog tutuyor.
busra[at]annenotlari.com
DOST SİTELER
Bu site annelik ve çocuk eğitimi hakkında genel bilgiler içerir. Siteden yararlanmak profosyonel yardım yerine geçmez. Kendiniz ya da çocuğunuzla ilgili psikolojik ya da fiziksel sağlık problemleriniz varsa, bir uzmandan profesyonel destek alınız.
web tasarım ve programlama deSen
0.088 sn.