Anasayfa | Giriş / Üye Ol
Paylaş

38. Ben İletilerimizi Geliştirmek İçin Öneriler

03 Ocak 2010


Çocuğu tehdit etmek ya da sen iletisi kullanıp suçlamak yerine, durup düşünerek ben iletisi kullanmak zor bir beceri, ama yapabiliyorsak bir o kadar sorun çözücü.

Ben iletisi kullanmada kendimi çok başarısız hissettiğim halde, oğlum rahatsız olduğu şeyleri son birkaç gün ben iletisiyle ifade edince şaşırdım. Demek ki bende birazcık değişiklik olmuş ve beni örnek almış. Ve ben iletisiyle tepki alan bir insanın, ben düşünülüyorum, birisi bana incelikle ve makul bir cevap veriyor mesajını aldım oğlumun ben iletileriyle. Ben iletisi almanın ne kadar huzur veren bir duygu yaşattığını da.

Bu duyguları hep yaşamak ve herkesin de yaşamasını dilerim. Şimdi Ben iletilerimizi güçlendirmek için EAE Uygulamalar kitabındaki önerilerle devam edelim:


Duyguları tanıyıp dile getirme cesareti 3 derste kolayca öğretilemez. Ama bunu kolaylaştırmak için bazı öğretim araçları geliştirdik:

1. Bir liste yapın. Kaç tür duyguyu yazabileceğinizi görün. Yirmi ayrı duyguyu sıralayabiliyorsanız, duyguları tanımada oldukça başarılı sayılırsınız. Eşinize de aynısını yapmasını söyleyin. Sonra listelerinizi değiştirin. Elinizdeki listeye kendinizden eklemeler yapın. Duyguların sayısını görünce şaşıracaksınız.

           
2. Bir kağıdı yukarıdan aşağıya doğru üçe bölün. Birinci bölüme çocuğunuzun sizi rahatsız eden 10 davranışını yazın. Bunlardan her birinin sizin gereksinimleriniz olan ve istediğiniz bir şeyden sizi alıkoyduğunu (engel olduğunu) düşünün. Üçüncü bölüme her davranışın karşısına bir tane gelecek şekilde alt alta on tane “Korkuyorum” yazın. İkinci bölüme örnekteki gibi tümceyi tamamlayan uygun sözleri yazın.


“Korkuyorum” sözcüğünün kabul edemediğimiz davranışların sizde yarattığı duyguyu doğru yansıttığını gördünüz mü? Sanıyorum gördünüz. Basit bir alıştırma sorun yaratan davranışların çoğunun çoğunlukla korku yarattığına anababaları inandırır. Bu, bir şeyden alıkonma, bir şeyi kaybetme, gereksinimler karşılanmadığında çekilecek acının korkusudur. Korku çocuğunuzun kabul edemediğiniz davranışları karşısında duyacağınız tek duygu değildir. Ama anababanın bir sorunu olduğunda korkunun ortak bir tepki olduğunu size gösterebilir.

3. Duygularınızı anlatmak için en şık ve doğru sözcükleri bulmak için zaman harcamayın. Hayal kırıklığım acı veriyor, Perişan oldum, Hafiften endişeliyim gbi. Bunlar sizin temel duygularınız değildir. Çocuklar bunların anlamını bile bilmeyebilir. Anababaların birkaç temel duygudan fazlasını yaşamadıklarını deneyimlerimle gördüm. Çocuğun davranışı fiziklse acıya neden oluyorsa, canım yanıyor yeterlidir. Yaptığı sizi engelleme tehlikesi taşıyorsa, dan korkuyorum yeterlidir. İstemediğiniz bir şeyi yaptırmak için başınızın etini yiyorsa, çoğunlukla yorgunum ya da işim var iletileri yeterlidir.


Anababaların kızgınlıkla başları derttedir. Çoğu ana baba Ben- iletilerinin hiç uygun olmayan kızgınlık diline dönüştüğünü anladılar. Bunun açıklaması daha önceden temel duygu dediğimiz alttaki duyguyu yakalayamamalarıdır. Anababaların deneyimlerinden kızgınlıkla ilgili yeni bir şey öğrendik. Çocuklarına kızınca temel duygularını iletmiyorlar. Aslında kızgınlığın ardında başka duygular vardır.

Örneğin 10 yaşındaki Tim, küçük kardeşini el arabasına oturtup koşturur. Annesi Tim’e Kardeşini hızlı gezdiriyorsun, çok kızıyorum. Düşerse kötü yaralanacak diyor. Aslında annenin ilk duygusu korkudur. Doğru bir ben iletisi, Kardeşini çok hızlı gezdirdiğini görünce korkuyorum, çünkü düşüp kötü bir şekilde yaralanabilir olmalıydı.

Anababalar kızgınlıklarını nasıl geçirebilirler? Sanıyorum bunu yapmak göreceli olarak kolaydır. Bir ayna alın, yüzünüze bakın ve aynadaki size sorun: “Gerçekte ne hissediyorsun? Birincil duygun ne ? Çocuğun davranışı sende korku mu, utanma mı, hayal kırıklığı mı yaratıyor? Gerçek duygunuza ulaşarak ve onu dile getirerek çocuğun davranışını değiştirme amacınıza ulaşmış olursunuz. O zaman kızmaya da hiç gerek kalmaz. (Kızınca birincil duygumuzu bulma konusu bir önceki yazıda işlenmişti)

Kitaptaki önerileri aynen yazdım. Yukarıdaki listeyi çıkarmak konuyu daha da önemsememize ve ben iletilerimizde ciddi bir değişikliğe sebep olacaktır.

Bir sonraki yazıda devam etmek üzere.


*Alıntılar 'Etkili Anababa Eğitiminde Uygulamalar' isimli kitaptan yapılmıştır. Dr. Thomas Gordon, Sistem Yayıncılık

Bunlar da ilginizi çekebilir :
Yazıya Yorum Yap Giriş / Kaydol
  • busra 04.01.2010 tarihinde dedi ki :
    Adem Güneş Burç Fm deki programında(salı ve çarşamba saat 11.00) lafınızla çocuğunuzu yormayın diye bir ifade kullanmıştı ve çok hoşuma gitmişti.Sanırım kızınca birincil duygumuzu ifade edersek çocuklarımızı söz bombardımanına tutmadan bizi daha rahat anlamalarını sağlarız.Teşekkürler...
    HİLAL
    Bu yoruma cevap ver. Giriş / Kaydol
  • busra 04.01.2010 tarihinde dedi ki :
    Sevgili busra, benim 4 yasindaki kizim, herhangi bir nedenden dolayi agladiginda , hemen anne sen beni sevmiyorsun beni opmuyorsun bana sarilmiyorsun diyerek agliyor.kendimden ve kizima karsi olan davranislarimdan ufak bi suphem olsa evet hakli dicem. ama somut olarak onu sik sik sevdigimi soyluyorum sariliyorum, birebir oyunlar oynuyoruz. acaba kizim, benim en zayif noktami kesfetmis ve bunun icin beni uzmek amacli kasitli olarak boyle soyluyor olabilirmi? 4 aylik kiz kardesi var. onunla olmaktan onun varligindan cok mutlu oldugunu soyluyor, asla zarar vermiyor. babasi ve bende, on planda kendisini tutarak bebegi 2. plana aliyoruz. yani kendisi icin, bebekten oncesi ve sonrasi gibi koklu degisimler yok... onceligimiz kendisi... tum bunlara ragmen neden aglarken bu sekilde soyluyor anlayamiyorum.. birde, kizimin yemek problemi var. acikinca nasil olsa yer diye , bi donem, israr etmedim , fakat nafile gun icinde abur cubur yeme aliskanligi olmamasina ragmen gun boyu hic bir sey yemeyip ertesi gunde boyle devam etti. bu sekilde bi sonuca varamayinca , son 1 haftadir zorla yediriyorum, aglata aglata yani... bu durumun cok cok yanlis oldugunu bilsemde yapacak baska bi carem kalmadi , her yolu denedim, dr.a goturdum, israr etmeyin yer dedi. dun aksam , bir resim cizmis babasiyla bana gosterdi, bu bizim ailemiz dedi.
    bu babaam, bu kardesiiim, bu anneeem , buda ben dedi.
    resimde herkes guluyor fakat kendisini sinirli cizmis. herkes guluyor ama, ben sinirliyim dedi. merakla neden dedik, cunku annem bana hep yemek ye yemek ye diyor dedi...
    cok icime oturdu bu... caresizim yardimci olursaniz mutesekkir kalicam...saygiyla...

    BÜŞRA: yazıda cevap verdim.
    NEVA KACKAR
    Bu yoruma cevap ver. Giriş / Kaydol
  • busra 05.01.2010 tarihinde dedi ki :
    cevabiniza, ilginize ve emeginize saglik, cok tesekkur ederim...
    neva kackar
    Bu yoruma cevap ver. Giriş / Kaydol
  • busra 26.05.2010 tarihinde dedi ki :
    yazılarınızı okuyorum, Birsen hanımınkileride okuyorum. Sizlere teşekkür etmek istedim. Kitaplarıda (EAE VE Çocukta Dış Disiplin mi İç disiplin mi?) aldım onlarıda okuyorum. Sanırım bizim çocuklarımız daha da iyi anne-baba olacaklar :) kendi hatalarımı (yazmaktan utanıyorum) da görmek beni çok üzüyor. Ama daha iyi olmak elimizde değil mi? Ben çalışıyorum. Yazıları ve kitaplarıda herkese tavsiye ederim.

    Kolaylıklar dilerim. Hoşçakalın.
    SENEM
    Bu yoruma cevap ver. Giriş / Kaydol
  • busra 15.09.2010 tarihinde dedi ki :
    mrb.ben etkin dinleme ve ben dili yazılarınızı merakla bekleyip okuyorum.çok faydasını görüceğime inanıyorum fakat daha çok hayatıma geçirmek için neler yapabilirim tavsiye edeceğiniz yöntem kitap vs var mı
    ebru ipek
    Bu yoruma cevap ver. Giriş / Kaydol
  • busra 16.09.2010 tarihinde dedi ki :
    ebru hanım, birsen hanımın \"ödülsüz cezası çocuk yetiştirmek\" kategorisindeki yazıları size yardımcı olabilir.
    büşra
    Bu yoruma cevap ver. Giriş / Kaydol
  • busra 12.01.2011 tarihinde dedi ki :
    süpersiniz site o kadar dolu ki hergün merakla inceliyorum kızım için kendimi geliştirmeye çalışıyorum bana yardımcı olduğunuz için teşekkürler.
    hüsniye
    Bu yoruma cevap ver. Giriş / Kaydol
HAKKIMDA
Büşra Karaca, 1981 Edirne doğumlu, MSÜ Mimarlık terk, 2003'te dünya evine girmiş, 2005'te ilk, 2007'de ikinci, 2013'te üçüncü çocuğunu kucağına almış bir annedir. 2008 yılından beri blog tutuyor.
busra[at]annenotlari.com
DOST SİTELER
Bu site annelik ve çocuk eğitimi hakkında genel bilgiler içerir. Siteden yararlanmak profosyonel yardım yerine geçmez. Kendiniz ya da çocuğunuzla ilgili psikolojik ya da fiziksel sağlık problemleriniz varsa, bir uzmandan profesyonel destek alınız.
web tasarım ve programlama deSen
0.090 sn.