Anasayfa | Giriş / Üye Ol
Paylaş

32. Gebelik Haftası Da Bitti

31 Aralık 2012
Tam 7 haftadır gebelik haftası yazısı yazmamışım.

Bırakın yazmayı kendim hangi haftada olduğumu bile pek hatırlamadım çoğu kez.

Telefondaki "My Pregnancy" uygulamasına bakmadım, ve yatağımın yanındaki çekmecede duran hamilelik haftalarını anlatan dergiye de.

Hem yorgunluk hem yoğunluk, sonra oğlumun ameliyatı derken gebelik haftalarıyla ilgilenmek pek bir lüks kaldı.

Bir de önceki yazılarda hep sıkıntı ve şikayetlerimi yazıyor gibi olmak da biraz şevkimi kırdı galiba.

İlk ya da belki 2. bebeklerde yazmak kolay ve insanın dünyayı toz pembe gören bir duygusal bakış açısı da oluyor, içinden geliyor.

Ama 3. bebeklerden sonra eminim bir çok anne, bu gebelik haftasında bebeğim nasılmış diye okumak yazmak yerine 5 dk. uyumayı tercih eder..

Gebelik günlüğü işini oğlum Zülfikar'a hamileyken yapmalıymışım diye düşünürken, o zamanlarda tuttuğum bir not defteri olduğunu hatırladım.

Açtım okudum biraz. Ona da okuttum.


Ay ne kadar mutlu, saf, istekli, başıma gelecekelerden habersiz böyle kanat takmışlar uçacakmışım gibi duygularım varmış.

İlginlenmen gereken başka çocuklar, onların kavgaları, duygusal dertleri, okul sorunları, birbirlerini kıskanmaları, yemeleri içmeleri, hastalıkları olmadan sakin bir hamilelik geçirmek ne de ballıymış.

Bir de idealistmişim ki yani, herşeyin en iyisini yapma isteğiyle doluymuşum.

Bir çocuğun bakımı büyümesi, ve bir de onun ruhuyla ilgilenmek ne büyük bir işmiş hiç idrakinde değilmişim. İdrakinde olmak da mümkün değil tabi yaşamadan.

Şimdiden o zamana bakınca gülümsüyorum sadece. Onları yaşamak da güzelmiş tabi.

Şu an pek bir idealim yok, pek bir hedefim yok 3. bebeğimle ilgili.

Sadece şöyle dua ediyorum:

- Allahım şu hamilelikteki yorgunluğu bebek doğunca benden al. Kuş gibi hafif yap beni.

- İçimde birşeyler yapma isteği olsun. Ve enerjisi olsun.

- Şu anki gibi bir dolu şey yapmak isteyip kolunu bile kaldırmaya takati olmadığı için tekrar yatağa geri dönen kadın olmayayım.

- İçime bir sevinç ver, ferahlık ver, huzur ver.

- Bebeğim bana hayır getirsin, neşe getirsin, enerji getirsin.

- Sağlıkla afiyetle doğsun.

- Evimize huzur, hareket, bereket getirsin.

.......................

Geçen haftalarda karnıma aniden girip ve olduğum yerde yığılıp hareket ettiğim an çığlık attıran bir sancı geldi başıma. Hani şu İstanbul'a kar yağan günlerde olmuştu. Meğer gaz sancısıymış. 15 dakika ölü gibi hareket edemiyorsun ama sonra birden geçiyor.

Bu haftalarda da mide yanmasıyla başım fena halde dertte. Eğilmek benim için bir kabus, yediklerim ağzıma gelmesin diye büyük efor sarf ediyorum. Soğuk süt de yanmaya iyi geliyor.

Yerimden hiçbir ağrı sızı hissetmeden kalkmak sonra başka bir yere rahatça oturmak filan çok özlediğim imrendiğim şeyler.

Sanmayın ki doğum çok yakın ondan böyle ağırım.

Hesaplayıcılara göre şafak 23 Şubat.

Daha çoook var.

Karnımın büyümesi eskiye göre durmuş olsa da, doğuracak gibi duruyorsun yorumları çok fazla.

Biliyorum biliyorum biliyorum diyorum gülümsemeye çalışmayı ihmal etmeden.

Gün gelecek o da olacak inşallah. Doğurup kurtulacağız inşallah. Amiiin.

Dün gece rüyamda bebeği emzirdiğimi gördüm. Oğluma benzeyen beyaz tenli bir çocuktu.

İyi geldi bu rüya bana. Karnımda sevimsiz bir ağırlık yerine, kucağımda sevimli bir bebek ve karnımda hafiflik vardı.

Öyle işte.

Dua beklerim herkesten.
Bunlar da ilginizi çekebilir :
Yazıya Yorum Yap Giriş / Kaydol
    HAKKIMDA
    Büşra Karaca, 1981 Edirne doğumlu, MSÜ Mimarlık terk, 2003'te dünya evine girmiş, 2005'te ilk, 2007'de ikinci, 2013'te üçüncü çocuğunu kucağına almış bir annedir. 2008 yılından beri blog tutuyor.
    busra[at]annenotlari.com
    DOST SİTELER
    Bu site annelik ve çocuk eğitimi hakkında genel bilgiler içerir. Siteden yararlanmak profosyonel yardım yerine geçmez. Kendiniz ya da çocuğunuzla ilgili psikolojik ya da fiziksel sağlık problemleriniz varsa, bir uzmandan profesyonel destek alınız.
    web tasarım ve programlama deSen
    0.133 sn.