Anasayfa | Giriş / Üye Ol
Paylaş

40. Gebelik Haftası

18 Şubat 2013
Yüzdük yüzdük kuyruğuna geldik. 40. haftanın başındayız.

Şu an her günüm bana bir asır gibi gelse de, beklemeliyim.

40. hafta da bitsin geriye pek bir şey kalmamış olacak diye kendimi teselli ediyorum.

Cumartesiyi Pazar'a bağlayan gece şiddetli sancılarım oldu.

Önceki gece de biraz olmuştu. Hafif kramplardı, uyumak için kendime telkin yapıp uyumuştum.

Bu sancılar sırasında ise uyuyamadım.

Kalktım birşeyler yedim, birşeyler yaptım dua ettim. Böyle giderse gündüz doğururum dedim.

Eşimi uyandırmadım, adam uyusun gündüz benimle ilgilenmeye hali olsun diye.

Fotoğraf makinesini, telefon şarj cihazımı, tokamı, takılarımı, süslerimi püslerimi, herbir şeyi doğum çantasına koydum, tekrar kontrol ettim.

Sonra sabah 5:30 gibi sancılar hafifleyince yattım, uyudum. Biraz uykumu alayım, hortlak gibi olmayayım diye.

Ama kalktığımda yine sancı mancı yoktu............................................................................

Sabah hastaneye gittik, gitmeden önce terlikleri de koydum çantaya aman doğurursam diye.

Sonra heyecandan mıdır hafif sızı şeklinde sancılar oldu, ama geceki gibi değildi.

Bu hafif sancılar NST'de göründü.

Haftasonu olduğu için hastanede nöbetçi doktor vardı. Muayenesinde, 2-3 cm. açıklık var dedi. Yatıralım seni, sancı verelim 3. de çabuk doğurursun 2,5 saatte dedi.

Ben zaten 2. de 2,5 saatte doğurdum filan demedim.

Yok istemiyorum ben dedim. Bu sefer suni sancı istemiyorum...

Bebeğin suyu hareketi herşeyi iyiydi.

Rahatladık, durumu öğrenmiş olduk. Eve döndük.

ya galiba benim sancım geceleri geliyor, bak bu gece de olacak dedim.

Nitekim 2 gecedir oluyordu.

Ama gece hiçbir şey olmadı. Sızı bile gelmedi...

Ah Allahım bana kuvvet ver, bekliyorum

Artık bunca tecrübe üzerine kendi doğum seyrimi yavaş yavaş tanımış oldum. Kendi fizyolojimi tanımış oldum.

Öyle 2 gün önceden, ya da 20-24 saat önceden başlamıyor doğum bende.

1-2 hafta önceden başlıyor. Yavaş yavaş sancılar geliyor. Geliyor gidiyor.

Hafif hafif açılmalar başlıyor.

Aşağıya çöktüğünü hissediyorum.

Yalnız bu hikayenin gerçek sonu nedir onu bilmiyorum.

Bu sürecin bir yerinde suni sancıyla hızla doğurmuştum 2 defa.

Sonunu bekleyebilecek miyim bilmiyorum.

Açılma olur olur da, doğru dürüst sancı gelmeden hastaneye yetişemeden filmlerdeki gibi doğurur muyum diye korkuyorum. Eşim korkuyor daha doğrusu.

Allahım sen beni rezil rüsva etme diye dua ediyorum.

La havle vela kuvvete illa billahil aliyyil azim çekiyorum. (Âlî ve Azîm olan Allah'tan başka güç ve kuvvet verecek yoktur.)

Rabbi yessir vela tuassir Rabbi temmim bil hayr okuyorum.
(Rabbim! kolaylaştır zorlaştırma, Rabbim hayırla tamamla!)

Artık süsreç başladığına göre çok da uzun sürmeyeceğini biliyorum.

Bir sonraki şiddetli sancılarım gece değil gündüz gelirse geçmesini beklemeden hastaneye gideceğiz gibi görünüyor.

İbrahim Hakkı gibi
‘Mevlâ görelim neyler /
Neylerse güzel eyler’
pencerelerden seyret, içlerine girme.
(Yirminci Mektup)


diyorum kendime.







Bunlar da ilginizi çekebilir :
Yazıya Yorum Yap Giriş / Kaydol
  • nelly 18.02.2013 tarihinde dedi ki :
    Allah'a şükür 40. haftayı buldu, başlarda korktuğumuz erken doğum riski bertaraf oldu. bundan sonraki yazında belki de bebek yanında uyuyor olacak. Allah sağlıkla, hayırla kavuştursun sizi diye dua etmekteyim. sevgiler :)
    Bu yoruma cevap ver. Giriş / Kaydol
  • nurefsan47 19.02.2013 tarihinde dedi ki :
    s.a. bizde çok sabırsızlandık her sabah bakıyorum doğurmuş musunuz diye. hayırlısıyla Allahım kolaylaştırır inş. güzel haberler bekliyoruz Selametle...
    Bu yoruma cevap ver. Giriş / Kaydol
  • 63055 19.02.2013 tarihinde dedi ki :
    Büşra hanım,sabrınız beni çok etkiledi.Yıllar sonra yavrunuz bu satırları okuduğunda ne kadar şanslı bir çocuk olduğunu anlayacak.Doğmadan gösterdiğiniz özen o kadar anlamlı ki...Rabbim dualarınızı kabul etsin,kolaylaştırsın inşallah. Yakında bir bebek kadar hafifleyecekciniz hem bedenen hem manen.Ne olur dualarınızda bizi ve çocuklarımızı da hatırlayın. Allah a emanet olun.Selam, muhabbet ve dua ile.:))
    Bu yoruma cevap ver. Giriş / Kaydol
HAKKIMDA
Büşra Karaca, 1981 Edirne doğumlu, MSÜ Mimarlık terk, 2003'te dünya evine girmiş, 2005'te ilk, 2007'de ikinci, 2013'te üçüncü çocuğunu kucağına almış bir annedir. 2008 yılından beri blog tutuyor.
busra[at]annenotlari.com
DOST SİTELER
Bu site annelik ve çocuk eğitimi hakkında genel bilgiler içerir. Siteden yararlanmak profosyonel yardım yerine geçmez. Kendiniz ya da çocuğunuzla ilgili psikolojik ya da fiziksel sağlık problemleriniz varsa, bir uzmandan profesyonel destek alınız.
web tasarım ve programlama deSen
0.039 sn.