Anasayfa | Giriş / Üye Ol
Paylaş

Çocuğumu imamhatipe göndersem mi?

29 Temmuz 2015

Bu yıl okullar kapandığında 'acaba çocuğumuzu imamhatipe göndersek mi göndermesek mi?' ikilemi yaşadık. Çocuğu bu sene ilkokulu bitirmiş bir çok aile gibi.

Daha dün ilkokula başlamıştı ne çabuk geçti yıllar dedik. Şaşkınlığımızı attıktan sonra bir süre düşündük taşındık. Doluya koyduk boşa koyduk...

Sonunda bizim oğlanın şu an gittiği ilkokulun orta kısmına devam etmesine karar verdik.

Bir sürü insana akıl danıştım. Gönderen neden gönderiyordu baktım:

- Lisede gönderirsen Arapçaya ortaokulda başlayanlar gibi yetişemiyor çok zorlanıyor, o yüzden ortaokuldan vereceğim diyenler.

- Ders saatleri daha fazla, bir de sonunda etüde kalacak. Tüm günü doldurmuş olacağız yoksa evde bilgisayar başından kalkmıyor diyenler.

- İmamhatipe göndermesem gideceği okulda bıçak taşıma, şiddet olayları var. İmam hatip daha düzgün diyenler.

- Kız erkek ayrı sınıflar var o yüzden gönderiyoruz diyenler.

- Bu şıkkı kimsenin ağzından duymadım fakat eşime bir öğretmen arkadaşı söylemiş. Haylaz, yaramaz diye anılan çocuklar vardır ya. Onların aileleri 'bu çocuğun bir işe yarayacağı yok, bari imamhatipe gitsin biraz dini öğrensin adam olsun' diye gönderiyorlarmış.

Bu son şıktaki beklenti eşimle bana çok garip geliyor. Çocuğu bir işe yaramayacak diye etiketlemek ayrı bir sorun. Hadi gerçekten çocuk etrafına ve kendine saygısı olmayan biri diyelim. Bu eğitim sistemiyle adam olmasını beklemek ayrı bir sorun. Okullarda işler adam olma odaklı değil, bilgi ve ezber paralelinde ilerliyor. İnsana bir ahlak bir ruh katacak bir tarz var mı ki imamhatipte ya da başka herhangi bir okulda?

Tamam bunu okuldan sistemden değil dinî içerikten bekliyor ebeveynler. Elbette din insana en başta iman sonra ahlak, adalet ve karakter kazandırır. Fakat nasıl?

32 farzı ezberlemek kalbi imanla dolduruyor mu? Kuran'ı çok güzel okumak ahlakı ne kadar değiştiriyor? Hz. Peygamberin hayat-ı seniyyesini ve savaşlarını takır takır saymak, yalana başvurmayan bir insan olmayı sağlıyor mu?

İnsanın bilgiden ya da ezberden çok, bildiğini yaşayan başka bir insandan ahlak alacağına inanıyorum. Eskiden manevi büyükler varmış. Tekke ve medreseler varmış. İnsanlar çocuğunu ne olduğunu bildiği insanların yanına talim ve terbiyeye yolllarmış. O insandan en çok 'ruh' alsın diye. Muhakkak ilim de öğrenilirmiş ama kuru bilgi şeklinde değil.

Şimdi çocuğunu okula gönderiyorsun, ne çıkarsa bahtına. İlkokulda hani yine öğretmen seçtin diyelim ama ortaokulda tamamen acizsin. Her dersin ayrı öğretmeni var. Bunlar nasıl insanlardır, necilerdir, ne düşünürler, nasıl ahlaktalardır bilemiyorsun. Çocuğum kimlerin boyasıyla boyanacak hesap edemiyorsun. Karamsar mıdırlar, insanı hayattan soğutacak tipler midir seçemiyorsun.

Yaşattığı olumsuz duygular sebebiyle insanı fenden soğutan fen hocaları olduğu gibi, imamhatipte insanı dinden soğutan hocalar da çıkıyor.

Ortaokul liseyi imamhatipte bitiren bir arkadaşımla bu konuları konuşuyorduk. İnsan imamhatipte fıkıh öğrenebilir ama o fıkhı uygulayacak takva ve ahlak kazanması -aileden sonra- nerede ve nasıl olacak dedim.

O da bana şöyle dedi. 'Yok ya ne fıkhı ben hep takdirle geçen bir öğrenciydim ama fıkhın f'sini bilmiyorum. Herkes de öyleydi. Bunalmış ve bıkmıştık. Eşim hiç bir dinî eğitim almamış, merakla ilmihali okumuş hükümleri benden daha çok biliyor.'

Evet böyle de bir ihtimal vardı tabi. Çocuğu dinle ilgili hiç bir şey merak etmez, öğrenmek istemez hale getirmek. Özellikle kırsal ve varoşlardaki okullarda durumun böyle olduğunu söyledi arkadaşım.

İmamhatiplerin bazıları ilgisiz, bakımsız, idealsiz yerler. Özellikle de düz liseden imamhatipe çevrilenlere dikkat etmek gerek. Bazıları da öğrencisiyle öğretmeniyle kalite yerlermiş diye duyuyoruz bilmiyorum. Mesela Kadıköy Anadolu İmamhatip.

Toparlamak gerekirse. Bizim verdiğimiz karar şöyle oldu.

Oğlumun devam edeceği ortaokul seçkin ve olaysız bir devlet okulu. Tecrübeli ve yüksek puanlı öğretmenlerin geldiği.. Ve üstelik eve çok yakın, üç dakika yürüme mesafesinde.

Bizim yaşadığımız çevrede, bize benzer hayat görüşüne sahip aileler var. Yani okulun öğrenci ve veli profilinde bizi rahatsız eden pek bir şey yok. Tavsiye edilne en yakın imamhatip ortaokulu epey uzak. Gitse neyle karşılaşacağını bilemedik. Ve parlak bir fikir gibi gelmedi bize.

Tüm verileri alt alta koyunca ortalama bir imamhatip orta okulu hakkındaki fikrimiz de şöyle oluştu: Bizim çocuğumuza fazladan bir şeyler öğretmesi ve vermesi meçhul, ilgi ve merakını köreltmesi ise ihtimal dahilinde bir yer..

Bu durum herkes için böyle olacak diye bir şey yok elbette.

Bizim çocuklar Kuran okumayı biliyor. Hadis ve siyer öğretme konusunda adım atıyoruz. Akşamları gücümüz yettiğince bir şeyler okuyoruz. Hadis okuyoruz, hatta bazen önce Arapçasını okuyup Türkçesini tahmin etme gibi yollarla. Bunlar kurallı, şartlı şurtlu öğrenmelerden daha verimli oluyor ve aşinalık katıyor çocuklara.

Sonra namazlarına devamları için elimizden gelen rehberliği yapmaya çalışıyoruz. Yaz kurslarında da ilmihal bilgilerini öğreniyorlar. Hasılı kelam imamhatip bizim çocuklarımız için olmazsa olmaz değil.

Üstelik oğlanın okulunda mescit bile var. Ya inanması zor değil mi? Cemaat olup namaz kılıyorlar arkadaşlarıyla. Üç günlük dünyaya hazırlanmak için gidilen okulda, ebedi hayata hazırlanmaya da imkan var artık.

Ve imamhatipe göndermeyi en çok kız erkek ayrı eğitim verildiği için düşünmüştük. Ki bu bizim için kuvvetli bir sebepti. Fakat şimdilik erteledik. Bakalım, lisede eğitimine ve öğretmen profiline itimad edebileceğimiz bir Anadolu İmamhatip kazanırsa, lisede gider diye düşündük. 

Herkesin konumuna ve şartlarına göre münasip olan, daha doğru olan farklı. Fakat unutmamak gerek ki, bu eğitim işlerinde mükemmel seçim diye bir şey yok.

En az zarar görüp en çok fayda göreceğimiz yolu bulmaya çalışıyoruz işte.

Bunlar da ilginizi çekebilir :
Yazıya Yorum Yap Giriş / Kaydol
    HAKKIMDA
    Büşra Karaca, 1981 Edirne doğumlu, MSÜ Mimarlık terk, 2003'te dünya evine girmiş, 2005'te ilk, 2007'de ikinci, 2013'te üçüncü çocuğunu kucağına almış bir annedir. 2008 yılından beri blog tutuyor.
    busra[at]annenotlari.com
    DOST SİTELER
    Bu site annelik ve çocuk eğitimi hakkında genel bilgiler içerir. Siteden yararlanmak profosyonel yardım yerine geçmez. Kendiniz ya da çocuğunuzla ilgili psikolojik ya da fiziksel sağlık problemleriniz varsa, bir uzmandan profesyonel destek alınız.
    web tasarım ve programlama deSen
    0.031 sn.