Anasayfa | Giriş / Üye Ol
Paylaş

Değişmesi gereken biz miyiz çocuklar mı?

01 Eylül 2015

Yazlıktayız. Masada akşam yemeği yiyoruz. Kalabalığız. Ben yine kurt gibi açım küçük kızımı emzirdiğim için. Hızlıca yemeğimi yeme derdindeyim. 3,5 yaşındaki büyük kızımsa yemekten çok bardağın rengiyle üzümün sapıyla ilgileniyor. Hızlı hızlı lokmalarımın arasında hadi kızım yemeğini ye diyorum. Elinde dibi pembe boyalı bardakla oyalanıyor. Su istiyor. Derken hoop bardak elinden kayıyor. Yere düşüyor ve kırılıyor.

O saate kadar zaten fırtınalı geçmiş günümüz. Zihnimden taramali tüfek gibi cümleler geçiyor. “Sana yemeğini ye dedik. Gittin bardakla oynadın kırıldı işte” benzerinden.

“Ama anne ben o pembe bardağı istiyorum.” İkinci kez otomatik cümleler hücum ediyor beynime. “Madem istiyordun, kırmasaydın. Oynamasaydın. Düşürmeseydin.”

Aa ben kırılana dökülene kızmam dese de insan, yorgun, üzgün, kırgın veya aç olduğunda öyle davranacağını garanti edemiyor. Fakat bugün ne hikmetse o cümlelerin hiç birini dile getirmedim. Şükürler olsun!

Durdum düşündüm. Onun çaresizliğini ve bardağın kırılma sesini duyduğunda gözlerindeki pişmanlığı gördüm.

“Sen pembe bardağı çok seviyordun. Onunla su içmek istedin. Ancak o kırıldı, yapabileceğimiz bir şey yok. Kırmızı olanı kullanabilirsin.”

“Tamam anne.” Evet evet. Yanlış okumadınız “tamam anne” dedi hemen. Hem de sakin bir ses tonuyla. Anlaşıldığını hissetmek için olan biteni benim ağzımdan duymak yeterliydi onun için.

Eğer beynime hücum eden o olumsuz geçmişe, değiştirilemeyecek olan duruma vurgu yapsaydım çocuğa geçmişte kalmayı, esnek olmamayı, suçlamayı, hüznü, yaşadığı durumun içinden çıkamamayı öğretecektim. Ve belki sonra değişmiyor bu çocuk diye feryad edecektim. O ağlayacaktı. Ben daha çok öfkelenecektim.

Bugün değişen bendim. Sürekli değişmesi gerekenin ben olduğunu öğrendim. Olaylar karşısındaki tutumunu beni izleyerek öğrenen o küçük insana iyi bir rehber olmam gerektiğini bir kez daha öğrendim. Hikmet buydu işte.

...
Etiketler : iletişim, annelik,
Bunlar da ilginizi çekebilir :
Yazıya Yorum Yap Giriş / Kaydol
  • merdiye 10.09.2015 tarihinde dedi ki :
    Haaarika! :)
    Bu yoruma cevap ver. Giriş / Kaydol
HAKKIMDA
Büşra Karaca, 1981 Edirne doğumlu, MSÜ Mimarlık terk, 2003'te dünya evine girmiş, 2005'te ilk, 2007'de ikinci, 2013'te üçüncü çocuğunu kucağına almış bir annedir. 2008 yılından beri blog tutuyor.
busra[at]annenotlari.com
DOST SİTELER
Bu site annelik ve çocuk eğitimi hakkında genel bilgiler içerir. Siteden yararlanmak profosyonel yardım yerine geçmez. Kendiniz ya da çocuğunuzla ilgili psikolojik ya da fiziksel sağlık problemleriniz varsa, bir uzmandan profesyonel destek alınız.
web tasarım ve programlama deSen
0.078 sn.